ดวงตราประจำจังหวัด : เป็นภาพต้นโพธิ์ ตั้งเป็นสัญลักษณ์ ของการเผยแพร่พระพุทธศาสนาในดินแดนนี้ เชื่อกันว่า เมื่อประมาณปี พ.ศ. 500 สมณฑูลจากอินเดียได้เดินทางเข้ามาเผยแพร่พระพุทธศาสนา และนำหน่อพระศรีมหาโพธิ์  จากพุทธคยา ประเทศอินเดียเข้ามาปลูก ที่ ต.โคกปีบ อ.ศรีมหาโพธิ์ 

ดอกไม้ประจำจังหวัด : ดอกปีบ
การปกครอง : เขตการปกครองมี 7 อำเภอ 65 ตำบล 667 หมู่บ้าน
ประชากร : รวม 453,935คนเพศชาย 227,700 คน เพศหญิง 226,235 คน
ความหนาแน่น :   95 คน / ตร.กม.
พืชเศรษฐกิจ : มันสำปะหลัง  ข้าวนาปี  หน่อไม้ตง  อ้อย
สัตว์เศรษฐกิจ : ไก่ เป็ด สุกร โคนม กระบือ
การประกอบอาชีพ : ส่วนใหญ่ประกอบอาชีพด้านเกษตรกรรม คิดเป็นร้อยละ70 ของจำนวนครัวเรือน นอกนั้น  ประกอบอาชีพด้านพาณิชยกรรม รับจ้าง และด้านอุตสาหกรรม
แหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติ   : น้ำตกสลัดได (ตะคร้อ)   อุทยานแห่งชาติทับลาน น้ำตกห้วยใหญ่ น้ำตกทับลานอ่างเก็บน้ำทับลาน อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่  น้ำตกเขาอีโต้  น้ำตกห้วยเกษียร  อุทยานแห่งชาติปางสีดาน้ำตกธารทิพย์  สวนพันธุ์ไผ่  แหล่งท่องเที่ยวทางวัฒนธรรม ศาลสมเด็จพระนเรศวรมหาราช
พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติ จ.ปราจีนบุร ศาลหลักเมือง โบราณสถานเมืองศรีมโหสถ  อนุสาวรีย์ลายพระหัตถ์ ( ร.5 ) เทวสถานสะพานหิน  ตึกเจ้าพระยาอภัยภูเบศร   วัดศรีมหาโพธิ์  วัดแก้วพิจิตร

ตึกเจ้าพระยาอภัยภูเบศร

น้ำตกตะคร้อ

เทศกาลประเพณี     :      งานมาฆะบูรมีศรีปราจีนบุรี งานแห่บั้งไฟ งานวันเกษตรและของดีเมืองปราจีนบุรี งานแข่งเรือยาวประจำปี จัดขึ้นประมาณ สัปดาห์ที่ 2ของเดือนกันยาน และงานลอยกระทง
ประชากรและการตั้งถิ่นฐาน :    ปราจีนฯมีชนชาติใหญ่ ๆ คือ ไทยกลาง ร้อยละ 30 ไทยอีสานและไทยพวน ร้อยละ 60 ไทยเชื้อสายจีน  ร้อยละ 10 ไทยกลางอาศัยอยู่มากในแถบ อ.บ้านสร้าง และ อ.เมืองปราจีนฯ ไทยอีสานส่วนใหญ่ อพยพมาจากภาคตะวันออกเฉียงเหนือ อาศัยอยู่มากในแถบ อ.นาดี อ.กบินทร์บุรี และ อ.ประจันตคาม กลุ่มชาวไทยพวนถูกกวาดต้อนมาจากเมืองสกลวาปีเมื่อ 2370 ในสมัย ร.3 คนไทยเชื้อสายจีนอาศัยอยู่ในตัวเมืองปราจีนฯ ชาวไทยอีสานที่อพยพมาอยู่ปราจีนฯ ส่วนใหญ่ ประกอบอาชีพเกษตรกร และรับจ้าง คนกลุ่มนี้ได้นำขนบธรรมเนียมประเพณีและภาษาถิ่นมาด้วย เช่น มีการแห่ปราสาทผึ้ง ที่ อ.ประจันตคาม งานบุญบั้งไฟ ที่ อ.กบินทร์บุรี และ อ.ศรีมหาโพธิ์ ที่ อ.กบินทร์บุรีและงานบุญข้าวหลาม ที่ อ.กบินทร์บุรี และ อ.ศรีมหาโพธิ  และ อ.นาดี ชาวไทยพวน จะมีฐานะความเป็นอยู่ ประกอบอาชีพเกษตรเป็นหลัก รับจ้าง ค้าขาย และรับราชการ พอมีอยู่บ้าง ชาวไทยพวน นับถือพุทธศาสนา แต่คงนับถือ ผี บรรพบุรุษ ตามประเพณีนิยมและยังคงนับถือประเพณีของตนไว้ เช่นพูดภาษาพวน(จาก วัฒนธรรมการพัฒนาทางประวัติศาสตร์ เอกลักษณ์ ภูมิปัญญา จังหวัดปราจีน กรมศิลปากร 5 ธันวาคม2542 )
ศาสนาและวัฒนธรรม : ประชาชนส่วนใหญ่ ร้อยละ 98 นับถือศาสนาพุทธ ศาสนาคริสต์มีผู้รับถือคิดเป็น ร้อยละ 1 ของจำนวนประชากร นอกจากนี้ประชาชนร้อยละ 0.6 นับถือศาสนา อิสลาม จังหวัดปราจีนบุรี เป็นแห่งที่ตั้งอารยธรรมเก่าแก่ มาหลายยุคสมัย มีการขุดพบวัตถุโบราณสถานจำนวนมาก มีพิพิธภัณฑ์แห่งชาติ 1 แห่ง ของวัด 2แห่ง ( ข้อมูล พ.ศ. 2542)

ความสัมพันธ์ของสายน้ำกับวิถีชีวิตของคนปราจีนฯ :
     การเดินทางในอดีตเมื่อประมาณ 40 – 50 ปีที่ผ่านมา การเดินทางจากปราจีนบุรีฯ ไป ฉะเชิงเทราใช้เรือเป็นพาหนะ โดยมีเรือ เมล์แดง รับ –  ส่ง ผู้โดยสาร และขนส่งสินค้า โดยอาศัยแม่น้ำบางปะกง จากท่าเรือฉะเชิงเทรา ผ่าน อ.บางคล้า อ.บ้านสร้าง และเข้าท่าเรือ จ.ปราจีนบุรีฯเวลา 21.00 น. – 22.00 น. ใช้เวลานั่งเรือกว่า 10 ชั่วโมง เรียกว่าเที่ยวขึ้น และในช่วงเวลา  8.00 น. เรือจะวิ่งออกจากท่าเรือปราจีนบุรีไปยังจังหวัดฉะเชิงเทรา ไปยัง จ.ฉะเชิงเทรา เรียกว่า เที่ยวล่อง ซึ่งจะใช้เวลา เร็วขึ้น เนื่องจากเรือวิ่งตามน้ำ ในแต่ละวันเรือรับส่ง ผู้โดยสาร เที่ยวขึ้น 1 เที่ยวเท่านั้น การเดินทางจากตัวจังหวัด ไปยังอำเภอต่างๆ ใช้เดินทาง ทางน้ำ หรือทางเกวียน ยกเว้นอำเภอบ้านสร้างใช้ทางน้ำและทางเท้าเท่านั้น เนื่องจากเป็นที่ราบลุ่ม ปัจจุบันการเดินทางมีความสะดวกมากยิ่งขึ้น มีเส้นทางรถยนต์เข้ามีบทบาท และใช้แทนเส้นทางน้ำที่เคยใช้ในอดีต

การจับและการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ

จังหวัดปราจีนบุรี มีการจับและการเพาะเลี้ยง   สัตว์น้ำ ในช่วงอำเภอเมืองจนถึงอำเภอบ้านสร้าง 2 ข้างฝั่งลำน้ำ จะมีการเลี้ยงปลากระชังเป็นช่วง ๆ ซึ่งเป็นอาชีพที่สร้างรายได้ที่ดีให้กับชาว บ้าน